به دیگران بیاندیش

از محمود درویش بزرگ و برای خودم

سفره ی صبحانه ات را که می چینی	وأنتَ تُعِدُّ فطورك
به دیگران بیاندیش	فكِّر بغيركَ
غذای کبوتران را فراموش نکن	لا تَنْسَ قوتَ الحمام
و آنگاه که درگیر نبردهایت هستی	وأنتَ تخوضُ حروبكَ
به دیگران بیاندیش	فكِّر بغيركَ
و یاد کن از آن هایی که در جستجوی صلحند	لا تنس مَنْ يطلبون السلام
قبض آبت را که پرداخت می کنی	وأنتَ تسدد فاتورةَ الماء
به دیگران بیاندیش	فكِّر بغيركَ
همان هایی که از سینه ی ابرها می نوشند	مَنْ يرضَعُون الغمامٍ
و به خانه که بر می گردی	وأنتَ تعودُ إلى البيت
به خانه ات	بيتكَ
به دیگران بیاندیش	فكِّر بغيركَ
چادرنشینان را از یاد مبر	لا تنس شعب الخيامْ
و آن گاه که خوابیده ای و سیاره ها و ستاره ها را می شمری	وأنت تنام وتُحصي الكواكبَ
به دیگران بیاندیش	فكِّر بغيركَ
دیگرانی که بستری برای خواب و رویا نمی یابد	ثمّةَ مَنْ لم يجد حيّزاً للمنام
و آن گاه که از بند استعاره ها رها می شوی و ازادانه سخن می رانی	وأنت تحرّر نفسك بالاستعارات
به دیگران بیاندیش	فكِّر بغيركَ
آنان که حق سخن گفتن را از دست داده اند	مَنْ فقدوا حقَّهم في الكلام
و آن زمان که به دیگران در دور دست فکر می کنی	وأنت تفكر بالآخرين البعيدين
به خود بیاندیش	فكِّر بنفسك
بگو که ای کاش شمعی باشم در تاریکی	قُلْ: ليتني شمعةُ في الظلام