پنجشنبه، بهمن ۱۱، ۱۳۹۷

زبان پدری

برف که می بارد
گنجشک های محله مان
بر بالاترین شاخه های درختان
رو به پنجره می نشینند
و با تمام زبان های دنیا
برای من آواز می خوانند
با زبان مادریمان که نگاهشان می کنم
با زبان پدریمان سکوت می کنند
تا آرامش برف
با زبان کتاب های مدرسه مان
برایشان شعر میخوانم
و همچنان که دانه های برنج روی برف ها می ریزد
با زبان تمام مهاجران جهان
بغض می کنم

در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)

خداحافظی خوب

مسعود فراستی منتقد سینما یه جایی می گه: باید خوب خداحافظی کرد. یعنی باید خوب کات داد. چه خداحافظی با زندگی. چه خداحافظی با یه دوست. با یه آد...

  • روزهای خرداد
    کوه های خرداد هنوز برف دارند اما گندم های کم رمق امسال دارند کم کم زرد می شوند و برفِ یکریزی که می بارد نگرانم می کند. از خواب که بیدار م...
  • حلزون ها
    حلزون ها هر روز صبح که از خواب بیدار می شوند می دانند که شب های فردا هم بی خانه نمی مانند و هر چه جان بکنند هم خانه هاشان دو تا نمی شود ...
  • روز و روزگارِ دیگریست!
    سلام آقایِ پدرِ دختر. پسرمان را به غلامی آورده ایم که اگر مشکلی در وصلتِ مابینِ دو طایفه نیست اجازه بدهید دستِ دخترتان را برای پنجاه شصت سال...