گویند " تقصیر کسی نیست "
در این خاک اسیریم!
تقصیر کسی نیست که بر خویش اسیریم!
وای بر ما
که چه بی تدبیریم!
ای در توهم خویش مرده!
در این جنگل و کوه و آسمان
درس حقارت از که آموختی؟!
جنگل به من آموخت
در لغزش هر شاخه هراسی نیست!
این درس زمین بود
که در خاک همان است که بر خاک روان بود!
ای فرزند کوهستان
هر سنگ شایسته ی اعتماد نیست!
مگر آسمان شهرمان تو را نگفته بود
نور در پس پرده تاب نتوان داشت!
این قانون زمین و آسمان شهر ماست
وای بر ما
که در این خفت و خواری شهیریم!
در این خاک اسیریم!
تقصیر کسی نیست که بر خویش اسیریم!
وای بر ما
که چه بی تدبیریم!
ای در توهم خویش مرده!
در این جنگل و کوه و آسمان
درس حقارت از که آموختی؟!
جنگل به من آموخت
در لغزش هر شاخه هراسی نیست!
این درس زمین بود
که در خاک همان است که بر خاک روان بود!
ای فرزند کوهستان
هر سنگ شایسته ی اعتماد نیست!
مگر آسمان شهرمان تو را نگفته بود
نور در پس پرده تاب نتوان داشت!
این قانون زمین و آسمان شهر ماست
وای بر ما
که در این خفت و خواری شهیریم!