نعره می زنی
شمشیر می کشی
و نگاه بر آسمان
از تمام آن چه راهی به دروازه های شهر احساست باز کرده اند
به آسانی می گذری
باور کن
حقیقت دارد
که با یک جمله
نه شاید با یک کلمه
و شاید هم با یک حرف
همه چیز زیر سوال می رود!
رنگ می بازد
هر آن چه در باورمان بود
یک جمله و شاید یک کلمه و شاید هم یک حرف
و حتی یک اشاره یا یک نگاه گیرا
در اندیشه مان ریشه می دواند
می بالد
و سر به آسمان می کشد
و شوکت خداوندگاران را به زیر می کشد
همه چیز با یک جمله یا یک کلمه و شاید هم یک حرف آغاز می شود!
و شاید یک درد که از منبعی ناشناخته سرچشمه می گیرد!
و حتی گاه لرزش یک دست پینه بسته
و یا گذار یک قطره ی سرد که شیارهای پیشانی را به آهستگی در می نوردد!
این قطره های سرد پیشانی
با قطره های چشم هایی که رنج را فریاد می زنند
دروازه های شهر امن تو را نشانه خواهند گرفت
و روزی
با یک جمله و یا یک کلمه و شاید هم یک حرف
سیلی از نگاه ها چشم های تو را پشت سر می گذارند
و آن روز است
که می فهمی
حقیت دارد که
در پشت نگاه های تو شهری است
نزدیک به آفتاب
شهری است پر از نور
که صدای آزادی همواره بر گوش ها می پیچد
زمزمه ی عدالت بر لب ها روان است
و حلقه های دست مردمان کمربند زمین شده است
و یک روز دروازه ی نگاهت
با یک جمله و یا یک کلمه و شاید یک حرف گشوده خواهد شد
حقیقت دارد
این قانون انسان بودن است!!!
شمشیر می کشی
و نگاه بر آسمان
از تمام آن چه راهی به دروازه های شهر احساست باز کرده اند
به آسانی می گذری
باور کن
حقیقت دارد
که با یک جمله
نه شاید با یک کلمه
و شاید هم با یک حرف
همه چیز زیر سوال می رود!
رنگ می بازد
هر آن چه در باورمان بود
یک جمله و شاید یک کلمه و شاید هم یک حرف
و حتی یک اشاره یا یک نگاه گیرا
در اندیشه مان ریشه می دواند
می بالد
و سر به آسمان می کشد
و شوکت خداوندگاران را به زیر می کشد
همه چیز با یک جمله یا یک کلمه و شاید هم یک حرف آغاز می شود!
و شاید یک درد که از منبعی ناشناخته سرچشمه می گیرد!
و حتی گاه لرزش یک دست پینه بسته
و یا گذار یک قطره ی سرد که شیارهای پیشانی را به آهستگی در می نوردد!
این قطره های سرد پیشانی
با قطره های چشم هایی که رنج را فریاد می زنند
دروازه های شهر امن تو را نشانه خواهند گرفت
و روزی
با یک جمله و یا یک کلمه و شاید هم یک حرف
سیلی از نگاه ها چشم های تو را پشت سر می گذارند
و آن روز است
که می فهمی
حقیت دارد که
در پشت نگاه های تو شهری است
نزدیک به آفتاب
شهری است پر از نور
که صدای آزادی همواره بر گوش ها می پیچد
زمزمه ی عدالت بر لب ها روان است
و حلقه های دست مردمان کمربند زمین شده است
و یک روز دروازه ی نگاهت
با یک جمله و یا یک کلمه و شاید یک حرف گشوده خواهد شد
حقیقت دارد
این قانون انسان بودن است!!!